Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/19915 K.2016/3147

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yargılama aşamasında bildirdiği adresi “...” olup gıyabi kararın sokak adı yanlış yazılmak suretiyle “...” adresine tebliğe çıkarıldığı ve tebligatın “...” şerhiyle iade edildiği anlaşılmakla, gıyabi kararın öncelikle sanığın yargılama aşamasında bildirdiği adresine tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmediğinden yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, sanığın öğrenme üzerine hükmü yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilip temyiz isteğinin reddine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2014 tarih ve 2013/492 Esas-2013/1329 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

UYAP ortamından yapılan araştırmada. Dairemizin 2015/10326 Esas numarasına kayıtlı (... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/286 E- 2014/590 K.) dosyası ve 2015/8190 Esas numarasına kayıtlı (... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1591 E- 2013/1304 K) dosyası ile halen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan. YCBS Esas numarası 2015/408819 olan (...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1604 E. 2013/1298 K sayılı dosyası,) dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih 2013/7-591 Esas-2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği,

olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için eldeki dosya ile derdest olan dosyaların birleştirilmesi, kesinleşen dosyaların ise getirtilip incelenerek ilgili belge örneklerinin dosya arasına konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,