KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/20171 E., 2016/5208 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasaya Muhalefet,
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Gümrük Müdürlüğü temsilcisinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;
Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanığın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;
Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;
III-Müşteki ... vekilinin katılma talebinin reddine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 14.05.2011 iddianame düzenleme tarihinin ise 23.06.2011 olduğu, aynı gün incelemesi yapılan ve red ile sonuçlanan Dairemizin 2016/6125 Esas numarasında kayıtlı 2011-431 E.-2012/271 K. sayılı dosyasının suç tarihinin 25.05.2011, iddianame düzenleme tarihinde ise 07.10.2011 olduğu suç tarihlerinin yakınlığı ve sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/20171, K. 2016/5208, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama