Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/20611 K.2014/19746

4925 sayılı Karayolları Taşıma Kanunu'nun 26/a. maddesine aykırılıktan kabahatli Eskurye Dağıtım Yay. Gıd. San ve. Tic. Ltd. Şti. hakkında, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Bursa IV.Bölge Müdürlüğü'nün 20/05/2013 tarihli ve A-514568 sayılı idari para cezası tutanağı ile uygulanan 2.615,00 Türk lirası İdarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair İNEGÖL 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 02/10/2013 tarihli ve 2013/300 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.06.2014 gün ve 37839 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2014 gün ve KYB. 2014-215680 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

02/08/2013 tarihli ve 28726 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32.maddesi ile 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanununun 26/a. maddesi, "Bu Kanunun;

a) 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez." şeklinde değiştirildiği nazara alındığında, kabahatlinin gerçekleştirdiği eylemin yetki belgesi kapsamı dışında taşımacılık yapmak olduğu,

bu kapsamda Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Bursa IV.Bölge Müdürlüğünce kabahatli hakkında uygulanan 20/05/2013 tarihli ve A-514568 sayılı idari para cezasına ilişkin tutanağın kesinleşmeden önce 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 32.maddesi ile kabahatlinin eylemine ilişkin lehine değişiklik yapılarak kabahatlinin eyleminin bin Türk lirası idari para cezasını gerektirdiği gözetilmeden başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu

kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;