KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/20800 E., 2015/15211 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava konusu nakil aracı hakkında mahallinde herzaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde, 5237 sayılı TCK.nın 53/l-a,b,c (kendi altsoyu dışında kalan kişiler için) ve d bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,
3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükümden "TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin" fıkranın çıkarılması, yerine "5237 sayılı TCK.nun 53/l-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,
sanığın mahkum olduğu hapis cezası ertelendiğinden TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca yoksun bırakılmasına yer olmadığına, diğer kişilere yönelik TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/20800, K. 2015/15211, 14 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama