Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/21230 K.2015/21871

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen suça konu eşyaların ve her bir sanığa ait olan sigaraların miktarları nazara alındığında, dosya kapsamı ve sanıkların aşamalardaki savunmalarında ticari amaçlarının olmadığını beyan etmesine göre, savunmaların aksine, ele geçen dava konusu eşyayı ticari amaçla bulundurduklarına dair cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığından sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule Göre de;

I) Sanık Y.. F..'nun mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasa'nın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

II) Hapis cezası ertelenmeyen sanıklar hakkında TCK.nun 53/1.c maddesindeki hak yoksunluğunun ayrım yapılmaksızın koşullu salıverilmeye kadar uygulanmasına hükmedilmesi,