Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2133 K.2014/21612

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıktan ele geçen çayların ticari mahiyette olmadığı nazara alınarak;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Kısa kararda hükmün 1. fıkrasında hapis cezasının 1 yıl yerine “!” yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

1-Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı yasanın 106/3.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

2-Kısa süreli hapis cezası paraya çevrildiği ve taksitle ödenmesine karar verildiği halde infazda tereddüt yaratacak şekilde taksit aralıklarının gösterilmemesi,