Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/21515 K.2015/21077

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçu işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı yasanın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

II) Sanık hakkında TCK.nun 53/1.c maddesindeki hak yoksunluğunun ayrım yapılmaksızın koşullu salıverilmeye kadar uygulanmasına hükmedilmesi,

III) Sanık hakkında erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası tayin edildiği halde, TCK.nun 51/3 maddesi gereğince denetim süresinin verilen cezadan daha az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl denetim süresi tayin edilmesi,

IV) Sanığın gözaltında kaldığı sürenin 5237 sayılı TCK. nun 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi,