Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/22062 K.2015/1029

Sermaye Piyasası Kanunu'na muhalefet ve 5411 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından şüpheliler... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/11/2011 tarihli ve 2011/10528 soruşturma, 2011/10573 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ceza Mahkemesinin 22/02/2012 tarihi ve 2012/262 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/06/2014 gün ve 42408 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 gün ve KYB. 2014-240948 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin, güveni kötüye kullanma iddiası üzerine yürütülen soruşturma sonucu şüpheliler hakkında, kamu davası açmaya yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davası açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için,

emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, müştekinin şikayet dilekçesinde şüphelilerin kendisini kasten zarara uğrattıkları, banka müşterisi olan ...’ın bu konuşmalara şahit olduğunu, ... isimli kişinin benzer şikayetleri olduğunu, söz konusu kişilerin tanık olarak dinlenilmesi ve müştekinin kendisinde olduğunu iddia ettiği telefon kayıtlarının çözümünün yaptırılarak,

sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır.