Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2227 K.2014/20344

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilen ancak Gaziantep 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2009 gün 2008/981 Esas - 2009/463 Karar sayılı ilamının elektrik hırsızlığı suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f maddesine göre hükmolunan hapis cezasına ilişkin olması ve hükümden önce 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 82.maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak TCK.nun 163/3.maddesinde yeniden düzenlenmesi ve anılan Kanunun Geçici 2.maddesinin 2.fıkrasında;

elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin anılan Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağı hükme bağlanmış olması karşısında, sabıka kaydındaki tekerrüre esas alınan ilam örneği getirtilip, ilamla ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 58.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK.nun 58.maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK.nun 58/6.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği

gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

4-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,