Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2286 K.2016/4739

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar Ümit Abacıoğlu ve Muhammed Atmaca’nın haklarındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;

1- 24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53. maddenin (e) bendinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmişken bir sonraki bentte yine 53. maddenin (e) bendinin uygulanmamasına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

2- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

3-Adli para cezasının aylık 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken ödemelerin her ayın birinde yapılmasına karar verilerek infazın kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar Ümit Abacıoğlu ve Muhammed Atmaca’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, sanıklar hakkındaki hükümlerde ayrı ayrı;

1- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının (“e” bendi dışında) tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

2- Denetim süresine ilişkin hüküm fıkrasındaki “1 yıl” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesi,

3- Taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasındaki “ödemelerin birbirini takip eden her ayın = 1'inde yapılmasına” cümlesinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanıklar Ümit Abacıoğlu ve Muhammed Atmaca’nın, 06 DF 4249 plakalı nakil aracının iadesi hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde ise;

Ele geçen kaçak eşyanın, nakil aracının taşıma kapasitesine göre miktar veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve sanıkların soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde aracı kiraladıklarını savunmaları, buna karşın dosya arasında kiralama sözleşmesinin yer almadığı gibi aracın kayıt malikinin dinlenmediğinin anlaşılması karşısında, aracın iyi niyetli 3. kişiye ait olup olmadığının ve 5237 sayılı TCK'nın 54/3 maddesinde düzenlenen hakkaniyet unsurunun tespiti bakımından,

Kayıt maliki Şeyhmus Çınar’ın dinlenilmesi ve suç tarihi öncesinde aracın fiilen kim tarafından kullanıldığının kolluk marifetiyle araştırılarak sonucuna göre aracın iyi niyetli 3. kişiye ait olup olmadığı ayrıca aracın hakkaniyet açısından durumu belirlenip buna göre müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,