Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/23106 K.2015/19873

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre; sanığa atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı Kanun'un 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı Kanun'un 8/4.maddesinde öngörülen suçu oluşturacağından, doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık Müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin infaz aşamasında uygulanması mümkün görüldüğünden hükümde gösterilmemesi bozma sebebi yapılmamıştır.

Mahkemece “...sanığın sabıkasındaki kaçakçılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar gözetilerek yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ceza adaletine aykırı olacağından...” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında gözüken ilamın imar kirliliğine neden olma suçuna ilişkin olduğu,

ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının davayı sona erdiren nihai hüküm niteliğinde bir karar olmadığı da nazara alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden ve engel hali bulunmayan sanığa davaya konu eşyanın gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,