Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/23549 K.2015/19300

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yalnızca anılan bu hüküm uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, eylem bölünerek 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasa'nın 3/5 fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre hakkında kesin mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan ve adli sicil kaydındaki eski mahkumiyetlerin silinme koşullarının oluşması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel hali bulunmayan sanık hakkında “sanığa verilen cezanın paraya çevrilmesi, geçmişteki sabıkalı hali gözönünde bulundurularak koşullar oluşmadığından” şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık tarafından kamu zararının giderilmemesi karşısında, bu hususun 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar yönünden engel teşkil ettiği gözetilerek yapılan incelemede;

1-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 50. maddesinin (1/a) fıkra ve bendinin yazılmaması ve adli para cezalarının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olarak fıkra belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,