Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/23637 K.2015/19442

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanun'un 8/4 maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yalnızca anılan bu hüküm uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, eylem bölünerek 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası gereğince beraat, 5607 sayılı Yasa'nın 3/5 fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 50. maddesinin (1/a) fıkra ve bendinin yazılmaması ve adli para cezalarının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olarak fıkra belirtilmeksizin TCK.nun 52. Maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması,