Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/23730 K.2015/20270

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, 5015 Sayılı Yasa'ya Muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, sanık aşamalardaki savunmasında, kaçak akaryakıtın ele geçirildiği teknenin kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

Kaçak akaryakıt bulunan tekne konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısı'na ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın teknenin ve teknede ele geçen kaçak akaryakıtın kendisine ait olduğuna dair herhangi bir ikrarının da bulunmadığı nazara alındığında Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMUK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağından mahkemenin farklı gerekçeyle verdiği beraat kararının netice itibariyle usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla;

Müsadere maddesinin 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son maddesi delaletiyle TCK.nun 54/1 maddesi yerine, hükümde 5607 sayılı Yasa'nın 13/1 maddesi ve TCK.nun 54. maddesi olarak gösterilmesi,