Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/24249 K.2015/16793

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin dava konusu toz kahveler yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, kaçakçılık suçunu işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda, ticari kasıtla hareket etmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi doğru ise de, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu kahvenin müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca, dava konusu eşyanın iadesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması, bunun yerine "Dava konusu kaçak olduğu anlaşılan 40 adet 200 gramlık toz kahvenin 5237 sayılı TCK.'nın 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE," ibaresinin hükme yazılması ve diğer kısımlarının aynen suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanığın mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların silinme koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında geçmişte kasıtlı suç işlemiş olmasından bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de aynı zamanda kamu zararının giderilmemesi gerekçesine de dayanılmış olması ve ''sanığın geçmişte işlediği suçtan dolayı 3 aydan fazla süreli mahkumiyetinin bulunması '' gerekçesiyle hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de aynı zamanda ''suç işleme hususundaki eğilimi ve cezasının ertelenmesi halinde ileride yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmaması'' gerekçesinin gösterilmesi nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılayarak yapılan incelemede;

TCK.'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın hüküm kurulması,