Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/24566 K.2015/21399

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan TAPDK lehine vekalet ücreti yerine dilekçe yazma ücreti hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

1- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesi olarak TCK 52/2 maddesinin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

2- TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Katılan sıfatı bulunan TAPDK lehine dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi gerekirken suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılmasına karar verilmesi ve neticesinde her iki kurumu kapsar ve gümrük idaresi lehine de olacak şekilde "katılan kurum lehine dilekçe yazma ücretine" hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği fıkrada "TCK 52" kelimesinden sonra gelmek üzere "2.fıkrası" ibaresinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasında çıkarılarak yerine "TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,