Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/26049 K.2016/4570

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu nakil aracı hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan kurumun EPDK olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında ... olarak gösterilmesi, gerekçeli karar içeriğinde de ... olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak kabul edilmiştir.

1- Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olarak TCK.' nun 52/2 yanında TCK 50/1-a maddesinin de gösterilmesi suretiyle CMK.' nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK' nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK' nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın altsoyu dışında kalan kişiler üzerindeki bu hak ve yetkilerden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

4- Suça konu eşyanın müsaderesi kararının hükmün açıklandığı zaman sonuç doğuracağı gözetilmeden dava konusu eşya hakkında önceki yargılamada karar verildiğinden bahisle açıklanan hükümde bu konuda karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;

1- Hükmün 3. fıkrasında yer alan “ TCK 50/1-a ve 52/2 maddeleri” yerine TCK 52/2 maddesi gereğince ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün 10. fıkrasının başına “ TCK 51/7 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,

3-Hükümden TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’ nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,ifadesinin eklenmesi,