Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/26090 K.2016/4749

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/05/2013 tarih ve 2013/11-87 Esas, 2013/245 Karar sayılı kararı da gözetilerek, katılan temsilcisinin temyiz itirazlarının dava konusu nakil vasıtasının iadesi kararı ile birlikte hükmün bütününe yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... müdafii ve katılan temsilcisinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nın 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesi gereğince hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde mahkemece kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde cezanın tamamen infaz edileceğine karar verilmesi ve anılan maddenin hükümde 52/6 olarak yazılması,

3- Dava konusu nakil aracının iadesine karar verilmesinin ardından malen sorumlu lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca,

1- Hapisten çevrili adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bentten “kararın kesinleşmesinden itibaren” ifadesinin çıkartılması,

2- Hükmün 4 numaralı bendinin son paragrafında yer alan “52/6” ibaresinin çıkartılarak yerine “50/6” ibaresinin eklenmesi ve aynı paragrafta bulunan “kısa süreli hapis cezasının” ifadesinden sonra gelmek üzere “kısmen veya” ifadesinin hükme yazılması,

3- Malen sorumlu lehine vekalet ücreti verilmesine dair sanık ...’ye ilişkin kısmın hükümden çıkartılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Katılan temsilcisinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1- Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçun işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasa'nın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2- 24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Dava konusu nakil aracının iadesine karar verilmesinin ardından malen sorumlu lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,