Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/27470 K.2016/5646

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede ise ;

Mahkeme tarafından sanığa, 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı yerine gümrüklenmiş değer kamu zararı olarak bildirilmişse de hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede aynı zamanda “sanığın suça olan eğilimi nazara alındığında şartları oluşmadığından” şeklindeki gerekçeye de dayanılmış olması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın 16/01/2013 tarihli duruşmada okunan adli sicil kaydındaki yabancı mahkemeye ait sabıkanın kendisine ait olmadığını, daha önce yurtdışında bulunmadığını beyan etmesi ve mahkemece dosya içerisinde mevcut adli sicil kaydında yer alan doğum tarihinin 01/01/1970 , sanığın nüfus kaydında yer alan doğum tarihinin ise 18/01/1970 olduğunun tespit edilmesi karşısında ,sanığa ait sabıka kaydının dosya içerisine getirtilmeden karar verilmesi ,

2-Adli para cezasının günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2. madde ve fıkrası olarak yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasa'nın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde " 5607 Sayılı Yasanın 16. maddesi gereğince suça konu eşyanın bozulma ihtimali dikkate alınarak kararın kesinleşmesinin beklenmeksizin tasfiyesine " de hükmedilmesi,