Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/287 K.2014/21666

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2-Sanık hakkında TCK 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının sanığın alt soyu yönünden koşullu salıvermeye tarihine kadar alt soy harici kişiler yönünden ise anılan hak yoksunluğunun infaz tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

3-Doğrudan verilen 4000,00 TL adli para cezası taksitlendirilerek 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

4-Sanık hakkında gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama yeri olmayan 5237 sayılı Yasanın 50/1-a. maddesinin de gösterilmesi,

5-Sanık K.. K..’nın sevk ve idaresindeki nakil aracında 4992 karton sigara ele geçmesi üzerine nakil aracına el konulması,kayıt maliki C. T.’in olaydan 33 gün sonra 05/07/2011 tarihinde aracın kendisine ait olduğundan bahisle iadesini istediğinin anlaşılması karşısında, aracın iyi niyetli 3. kişiye ait olup olmadığının tespiti bakımından; aracın fiilen sahibinin kim olduğunun kolluk marifetiyle araştırılması, araç sahibi olduğunu iddia eden C. T.’in sürücü belgesinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, geçmişe yönelik olarak varsa bu aracın sürücü olarak sanık hakkında trafik kurallarına aykırılıktan verilmiş para cezası bulunup bulunmadığı, C..T..’in celbedilerek konu hakkında bilgisine başvurulması ve araca el konulduktan itibaren neden 33 gün bekledikten sonra iade

talebinde bulunduğu hususları araştırılıp birlikte değerlendirilerek aracın iyi niyetli 3.kişiye ait olup olmadığı belirlendikten sonra müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/12/2014 günü, 5.numaralı bozma sebebi yönünden oyçokluğu ile diğer bendler yönünden oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY

1412 sayılı Ceza Muhakeme Usulü Kanunun 326/son fıkrasında ‘’Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.’’hükmünü öngördüğü,anılan hükmün bizatihi suç unsuru olmayan nakil aracını kapsayacağı açıktır.

Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere yerel mahkemece sanık E..Y.. hakkında mahkumiyet hükmü kurulup aracın iadesine karar verildiği ve hükmün sadece sanık E.. Y.. tarafından temyiz edilip alehte temyiz olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu kapsamada,cezada kazanılmış hakkın nakil aracını iadesine ilişkin hükmünü de içerdiğinin kabulü gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun 5. numaralı bozma gerekçesine katılmıyorum.