Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/28780 K.2016/6923

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen 2 yıl 9 ay hapis cezasından TCK' nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılıp sanığa 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası verilmesi gerekirken, 1 yıl 15 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından hükmün 4. bendinde netice cezanın 1 yıl 13 ay 15 gün olarak gösterilmesi maddi yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK' nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,