Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/29196 K.2016/7409

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Gümrük İdaresi'nin temyizine yönelik yapılan incelemede; Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Suç tarihinde düzenlenen adli sicil kaydına göre CMK 231. madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamı ve silinme koşulları oluşmuş ilamı dışında kaydı bulunmayan sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel halinin bulunmaması karşısında, talimat evrakına kaçak eşyaya mahsus tespit varakası eklenmek suretiyle davaya konu eşyanın cif değerine göre,

Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK'nin 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken gümrüklendirilmiş değerin kamu zararı olduğu sanığa bildirilmekle zarar giderilmediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasal değil ise de “...daha önce aynı mahiyette işlediği suçtan dolayı hakkında verilen hükmün açıklanması geri bırakıldığı halde tekrar suç işlemesi

karşısında yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması...” şeklindeki gerekçeye de dayanılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,