Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/2950 K.2014/2192

1918 sayılı Kaçakçılığın Men Ve Takibine Dair Kanun'a muhalefet suçundan sanık B..

D..'in, 1918 sayılı Kanun'un 25/2 ve 33/son maddeleri gereğince 755.829 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/1992 tarihli ve 1992/483 esas, 1992/838 sayılı kararının kesinleşerek infaza verilmesini müteakip sanık tarafından arşiv kaydının silinebilmesi için yasaklanmış haklarının bulunmadığına ilişkin karar verilmesinin talep edilmesi üzerine,

talebin kabulü ile söz konusu mahkeme ilamından dolayı sanığın yasaklanmış haklarının bulunmadığının tespitine ilişkin, Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2013/508 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20/12/2013 gün ve 78190 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2014 gün ve KYB. 2013/406321 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 1918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/1992 tarihli ve 1992/483 esas, 1992/838 sayılı kararı ile almış olduğu mahkumiyet kaydının 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 14. ve geçici 2. maddeleri gereğince arşive alınmış olduğu ve aynı Kanun'un 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu İle Sporda Şiddet Ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile değişik 12. maddesi gereğince arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren arşivden silinme süresi hesaplanacağı,

yine adli sicil kaydının bulunması da yasaklanmış hak kavramına dahil olduğundan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;