Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/30064 K.2016/9013

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın adli sicil kaydında bulunan 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca erteli mahkumiyet ilamının karar tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin geçtiği ve esasen vaki olmamış sayılacağı cihetle, engel sabıkası bulunmayan ve duruşmalardaki iyi hali nedeniyle cezasından TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca indirim yapılan sanık hakkında, dosya kapsamına uygun olmayan soyut gerekçelerle pişmanlık gösterdiğine ve yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığından bahisle CMK.nın 231. maddesi ile TCK. nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2)24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,