Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/33219 K.2016/272

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/01/2016 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında banka mudilerinden Necmiye Küçük hesabından usulsüz para çekerek zimmet suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yarğılaması sonucunda kamu davasının 765 sayılı TCK. nın. 102/3 ve 104/2 maddeleri gereğince düşürülmesine dair kararın Yüksek Daire Sn. Çoğunluğu tarafından onanmasına karar verilmiştir. Zamanaşımı nedeniyle düşme kararının onanmasına dair karara katılmıyorum. Şöyle ki, Sanığın müteaddit ve çeşitli eylemlerinin nitelikli veya niteliksiz zimmet suçu olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi veya mahkeme tarafından eylemlerin

vasıflarının tespiti yapılmadan 765 sayılı TCK.102/3, 104/2 maddeleri gereğince düşme kararı verilmiştir. TCK. nın bu maddeleri eylemlerin niteliksiz zimmet kabul edilmesi halinde uygulanmaktadır. Tahminen, bu maddelerin uygulanması nedeniyle Mahkeme tarafından sanığın eylemlerinin niteliksiz zimmet suçu olarak kabul edildiği kannatına varmaktayım.

Ancak, Yargıtay denetimine sunulan bir kararın tahmine dayalı yorumlar ile anlaşılmaya çalışılması yerine, mahkeme hakiminin delil değerlendirmeleri, bu deliller karşısında oluşan veya oluşmayan suçun vasıfları ve keza kabul edilen suça göre zamanaşımı süresinin TCK. hükümleri karşısında mukayesesi gibi ölçütler ile sunulması yani gerekçelendirilmesi gerekmektedir.

Kararların gerekçeli olması zorunluluğu Anayasanın 141. maddesinin 3. fıkrasında, yürürlükten kalkan 1412 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Yasanın 34. maddesinde yer almaktadır.

Nitekim, 07/06/1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan "Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir."şeklindeki açıklama ile de bu ilkeye vurgu yapılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.05.2000/11-89-91 gün ve sayılı kararına göre; gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçenin dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde geçerli, yeterli ve yasal olması aranmalıdır. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açar. Keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, denetim yapılmasına olanak sağlamak için, hükmün gerekçeli olması gerekir." açıklamaları karşısında sanığın eylemlerinin nitelikli veya niteliksiz veya bir kısmı nitelikli bir kısmının niteliksiz zimmet suçunun unsurlarını oluşturup oluşturmadığının gerekçelendirilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu gerekçelerden sonra sanığın eyleminin niteliksiz zimmet suçu olduğunun belirlenmesi halinde uygulama gibi kamu davasının zamanaşımı ile düşürülmesi sonucuna varılırken nitelikli zimmet suçu veya bir kısmı nitelikli- bir kısmının ise niteliksiz zimmet olduğunun belirlenmesi halinde ise sanığın eylemi TCK.102/2, 104/2 maddeleri gereğince 15 ve uzatılmış 22 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olacağından yarğılamaya devam edilmesi gerekeçektir.

Sanığın eylemlerinin vasfını denetlemek için öncelikle mahkeme kararında, açıkladığım değerlendirmelerin yapılmasından sonra Yargıtay tarafından gerekçeye göre suç vasfı denetimi yapılabilecektir.