Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/33314 K.2017/1627

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nun 43. maddesi gereğince birlikte değerlendirilmesi gerektiği belirtilen Adana 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1611 Esas nolu ve yine Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/2073 Esas nolu her iki dosyasının 28/04/2016 tarihinde dairemizde incelenerek suç ve iddianame tarihleri itibarıyla TCK 43. madde kapsamında incelenip gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemleri bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği cihetle bozulması,

ayrıca Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1611 Esas nolu dosyasına dair iddianame tarihinin de 01.10.2012 olması karşısında, anılan dosyaların iş bu dosya ile TCK 43. madde kapsamında birlikte değerlendirilme olanağı bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede,

1-İki yılın altında hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırılan sanığın uyap kaydına göre sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 51/1-(b) bendinde yer alan sübjektif koşulla ilgili karar yerinde olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmadan, “Her ne kadar sanığın sabıka kaydında sicili görünmüyor ise de, mahkememizde aynı suçtan birden fazla dosyasının olması dikkate alınarak sanığa verilen cezanın ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat hasıl olmadığından....” şeklindeki hatalı ve yasal olmayan gerekçelerle anılan kanun ve maddede ihdas edilen erteleme hükümlerinin uygulanmaması,

2-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-Doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/2 maddesi yerine "50/1" maddesi gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

4-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, 5607 sayılı yasanın 16. maddesi uyarınca tasfiyesine de hükmedilmesi,