Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/3460 K.2015/22777

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekili 17.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz başvurusundan vazgeçtiğinden sanığın temyizine hasren yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1) Gün adli para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Adli para cezasının 20 eşit taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. madde ve fıkrasının yerine fıkra belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

4) Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "500 gün karşılığı" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK'nun 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, taksitlendirmeye ilişkin bentte yer alan "TCK 52" ibaresinin çıkarılarak yerine " TCK 52/4" ibaresinin.