Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/35364 K.2017/3592

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanığa ait kahvehanenin önünde seyyar tezgahta 42 paket sigara ele geçirildiği, bu esnada sanığın tezgahın yanında bulunmadığı, sanığın aşamalarda sigaraları satışa arzedenin kendisi olmadığını belirtmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine somut bir kanıt da bulunmaması gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2 yerine, aynı Yasa'nın 50/1 olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 Tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hiç bir ayrım yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmedilmesi,