Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/35435 K.2017/4787

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, olaya uygulanması imkanı bulunmayan 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca, maddede öngörülen cezanın 2 yıl olan üst sınırı da aşılmak suretiyle 2 yıl, 6 ay hapis olarak cezanın belirlenmesi suretiyle hüküm tesisi,

2) 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3)Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4)Sanık Saadettin Tümen'in aşamalarda, dava konusu nakil aracını satın aldığı, suç tarihinde kendisine ait olduğu, malen sorumlunun aracı sattığı yönündeki beyanları, dava konusu eşyanın, nakil aracının taşıma yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümü oluşturduğu, aracın ve kaçak eşyanın değeri itibariyle müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı gözetilmeksizin nakil aracının müsaderesi yerine yazılı gerekçeyle iadesine karar verilmesi,