Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/3571 K.2015/23623

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

29.08.2013 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı yasal süresinden sonra 02.01.2014 günü temyiz etmiş bulunan malen sorumlu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar R.. E.. ve H.. Ö..'nin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı verilen hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Kısa kararda Zabıt Katibi Ş.Ç.'nin (.......) gerek fiziki gerekse de elektronik olarak imzasının bulunmadığı anlaşılmış ise de mahallinde giderilebilir maddi eksiklik olarak görülmüştür.

Sanık H.. Ö.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58 maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Gün adli para cezası paraya çevrilirken, tatbik maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 50/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-24.11.2015 günlü 29542 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, 5607 sayılı Yasa'nın 16. maddesi uyarınca tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar R.. E.. ve H..

Ö..'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün gün adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "TCK 50/1 md.si” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nun 52/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi, hükümden TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması,

yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi, hükmün dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin bendinde yer alan suça konu sigaraların tasfiyesine ilişkin kısmın çıkarılması ve diğer bölümlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,