Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/3682 K.2014/22104

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Gümrük Müdürlüğü'nün temyizine göre yapılan incelemede

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük Müdürlüğü adına temsilcinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

Nakil aracının müsaderesi konusunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın l06.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasa'nın 106/3.maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

2- Kısa süreli hapis cezası paraya çevrildiği ve taksitle ödenmesine karar verildiği halde infazda tereddüt yaratacak şekilde taksit aralıklarının gösterilmemesi,