KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/4182 E., 2015/22699 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2013/403953
- Mahkemesi
- Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 23/11/2010
- Numarası
- 2010/375 (E) ve 2010/617 (K
- Suç
- 4733 sayılı kanuna muhalefet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı, temyiz isteğinin Maliye Bakanlığı adına yapıldığı da gözetilerek hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanığın temyizine göre yapılan incelemede ;
Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, temel cezada TCK'nın 61.maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının ( c ) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından 1. fıkra hükmünün uygulanmayacağı, alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/4182, K. 2015/22699, 2 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama