KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/44 E., 2015/12209 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2013/116394
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/02/2013
- Numarası
- 2012/168 (E) ve 2013/33 (K
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna Muhalefet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
29/01/2012 tarihli olay tutanağına göre ,kolluk kuvvetlerinin rutin devriyesi esnasında sanıktan şüphelenilerek yanına gidildiği ve sanığın karton üzerine sigara sattığının görüldüğü ve 2 farklı markaya ait 7 paket ele geçtiği yazılı ise de, sanık savunmasında’’ davaya konu sigaraları içmek için aldığını ve kolluk ifadesini kabul etmediğini’’ beyan etmesi nazara alınarak, olay tutanağını düzenleyen tutanak tanıkların ayrıntılı bir biçimde dinlenilmesi ile olay hakkındaki bilgi ve görgülerinin sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de,
1-CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına engel hali bulunmayan sanığın, savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesinden yararlanmak istediğini de beyan etmesi ile dosya içerisinde kaçak eşyaya mahsusu tespit tutanağının olmaması nazara alınarak, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı belirlenip, bu tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının sanık tarafından giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/44, K. 2015/12209, 5 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama