Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/4598 K.2015/14152

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi dairemize ait bulunduğundan sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 05.12.2013 tarihli ek kararı yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak yapılan incelemede;

Gıyabi kararın sanığa tebliği Tebligat Kanunu ve Tebligat Yönetmeliği gereğince usulsüz olduğundan sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülüp, 04.12.2013 tarihli temyiz inceleme talebi yasal süresinde kabul edilerek 26.09.2013 tarihli hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

1-Sanığın güvenlik güçlerince şüphe üzerine sokakta durdurulup yanında bulunan iki karton kutu ve bir poşet içinde 25 adet gümrük kaçağı ve bandrolsüz alkollü içki ele geçirildiği ve bunları satmak amacıyla bulundurduğu iddiasıyla kamu davası açılmış olup, sanık savunmasında arkadaşlarıyla birlikte içmek için aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın alkollü içkileri ticari amaçla aldığına dair herhangi bir ikrarının bulunmadığı nazara alındığında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMUK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2- Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde C. Başsavcılığınca yapılacak ödeme emrinin tebliğinden itibaren aylık taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi,

3-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına" karar verilmesi,

4-Sanığa hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezası ertelenmediği halde "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına" karar verilmesi,