Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/5616 K.2014/12736

Toplu halde gümrük kaçakçılığı yapmak suçundan sanık Ş.. T..'un, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/a-2, 5/3 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59/2.maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 968.961,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ADANA 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2007 tarihli ve 2002/138 esas, 2007/149 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.01.2014 gün ve 5264 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2014 gün ve KYB. 2014-35541 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanık hakkında ceza tayin edilirken 4926 sayılı Kanunu'nun 4/a-2, 5/3.maddelerinde sadece adlî para cezası öngörülmesine rağmen para cezası ile birlikte hapis cezasına da hükmcdilmcsiııdc,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7.maddesinin 2.fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3.maddesinde yer alan, "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." hükmü karşısında, hüküm tarihinden önce 31/03/2007 tarihli Resmi Gazete ile yayımlanarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu yürürlüğe girdiği, anılan 5607 sayılı Kanunu'nun 25.maddesi söz konusu 4926 sayılı Kanunu yürürlükten kaldırdığı cihetle, bahse konu 5607 sayılı Kanun ile mülga 4926 sayılı Kanun hükümlerinin karşılaştırılması suretiyle sanığın lehine olan kanunun tespit edilip uygulanması gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;