Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/5777 K.2015/11138

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ

4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 52/2. Maddesi yerine TCK'nın 50/1. Maddesinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. Maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesi uyarınca, hükümden sanık hakkında TCK.nun 53/1. Maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e

bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesavet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin yazılması, gün adli para cezasının paraya çevrildiği fıkradaki "TCK'nun 50/1. maddesi ibaresinin "TCK'nun 52/2. maddesi" şeklinde değiştirilmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.