KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/7565 E., 2015/12162 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
4733 sayılı Yasa'ya aykırılık
I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapdan incelemede
Sanıkta ele geçen eşyanın niteliği ve eylem tarihine göre, sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle, davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede
5271 sayılı TCK'nun 116/119.maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, sanık ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,
eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın da duruşmada alınan savunmasında kaçak sigaraları kişisel kullanım için bulundurduğunu beyan ettiği ve sanık savunmasının aksine dosya kapsamında delil bulunmadığı da nazara alındığında, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı, şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/7565, K. 2015/12162, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama