KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2014/8090 E., 2016/221 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 7 - 2012/168466
- Mahkemesi
- Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 20/03/2012
- Numarası
- 2010/358 (E) ve 2012/350 (K
- Suç
- 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet
Karar Metni
475 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nın 58. maddeye göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmesi,
2-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
3-Dava konusu eşyanın 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi yerine imhasına karar verilmesi,
4-6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 10 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, tekerrür uygulamasına ilişkin fıkralarda bulunan “cezanın” ve “cezaların” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine “hapis cezasının” ibaresinin eklenmesi,
TCK'nun 53/1-c. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine "Sanığın, TCK'nun 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve aynı fıkraya “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, anılan madde uygulamasında dikkate alınmasına” ifadesinin eklenmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2014/8090, K. 2016/221, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama