Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2014/8991 K.2015/16951

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede

Sanığın eylemi dava konusu eşyanın niteliği ve suç tarihi itibariyle 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nm 8/4.fıkrası kapsamında olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nm 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde

1- Gün adli para cezası miktarı belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 54.maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nm 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanıkla ilgili TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması, bunun yerine " TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde