Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/1047 K.2017/5479

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tespiti amacı ile tekerrüre esas ilamın getirtilip incelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Gün para cezasının belirlenmesi sırasında yasa maddesinin TCK.nun 52/2. maddesi yerine 50/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMUK.nun 22/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan " yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3- Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya ayrıkı, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün gün para cezasının belirlendiği bendinden "50/1" ibaresinin çıkartılması yerine "52/2" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükümden adli para cezasının hapse çevirileceği ihtarına ilişkin kısmın çıkarılmasına,