Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/10626 K.2018/13707

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin 03/02/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Birleşen 2013/351 Esas sayılı dosyada suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen makaronlar yönünden 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin hükümde taksit aralığı belirtilmeyerek TCK'nun 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bendine " 20 eşit aylık taksitle" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi,