KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/11623 E., 2019/1000 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere, tasfiye
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı hüküm tesisi,
3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin de gösterilmesi ve söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;
1. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” fıkrasının eklenmesi,
2. Hükmün 1 numaralı bendinin 2. fıkrasında "4 gün" ibaresinden sonra gelmek üzere "adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince 1 günü 20,00 TL'den hesap edilerek" ibaresinin eklenmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/11623, K. 2019/1000, 28 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama