Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/11891 K.2017/8899

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ...'nın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise

1-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK.nun 34, 230 ve 289/g maddelerinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın lehinde ve aleyhindeki delillerin tartışılması, sübutu kabul edilen veya edilmeyen eylemlerin belirlenerek sanığa yüklenen suçun yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde gerekçeden yoksun hüküm kurulması, Kabule göre;

1-Sanığın suça konu çayları ...'den satın aldığını beyan ederek 22.09.2012 tarihli 12682 ve 12683 numaralı sevk irsaliyelerini ibraz etmesi ve tanık olarak dinlenilen ...'nın da söz konusu irsaliyelerin bu şirkete ait olduğunu söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, söz konusu irsaliyelerle ilgili fatura düzenleyip düzenlemediği" araştırılarak, anılan firmanın defter ve belgelerinin temini ile üzerinde inceleme yapılıp gerekirse ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşe araştırmasının tamamlanması,

ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtildikten sonra dava konusu çaylar ve dosyadaki tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdii edilerek cins, miktar, menşe ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5327 TCK.nun 50/6. maddesinde yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. ve yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,