Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/12737 K.2019/14681

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ın temyiz istemine ilişkin incelemede;

Başkale Sulh Ceza Mahkemesi'nin önleme araması kararına istinaden yapılan uygulamada durdurulan sanık ...'ın sürücülüğündeki sanık ...'ın da yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada zulada 1415 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Diğer sanık ... tarafından da doğrulanan sanık ...'ın aşamalardaki aynı yöndeki savunmasında; okulunun tatil olması nedeniyle üvey ağabeyi olan ...'ın kendisine yolculukta eşlik etme teklifini kabul ettiğini, sigaralardan haberdar olmadığını, sigaralar araca yüklenirken ağabeyine bu işi yapmaması için ısrar ettiğini, ancak ağabeyinin kendisini terslediğini beyan etmesi karşısında sanığın savunmasının aksine iştirak iradesinin bulunduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1. Gerekçede sanıkların 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince suçun işlenmesindeki özelliklere göre asgari hadden uzaklaşarak hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği belirtildiği halde hüküm kurulurken sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince takdiren ve tercihen cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle 2 yıl 4 ay hapis ve 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin ceza miktarından az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ...'ın temyiz istemine ilişkin incelemede;

1. Gerekçede sanıkların 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince suçun işlenmesindeki özelliklere göre asgari hadden uzaklaşarak hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği belirtildiği halde hüküm kurulurken sanığın 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi gereğince takdiren ve tercihen cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle 2 yıl 4 ay hapis ve 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Sanığın adli sicil kaydında görülen Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/842 Esas- 2008/111 Karar sayılı ilamının dosya arasına alındığı, söz konusu ilamda mahkumiyetine karar verilen ... isimli şahıs ile incelemeye konu dosyadaki sanık ...'ın aynı kişiler olmadığı görülmekle; bu hususun mahkemece araştırılarak bu kayıt dışında adli sicil kaydı bulunmayan ve hakkında erteleme uygulanmasını talep eden sanık hakkında erteleme ve tekerrür hususlarında değerlendirme yapılması gerekirken bu ilam nedeniyle sanık hakkında erteleme uygulanmamasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

4. Nakil vasıtasının müsaderesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nun 54/1. madde ve fıkrası gösterilmeyerek CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına muhalefet edilmesi,