Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/12837 K.2019/30211

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanıkların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettikleri ve karar yerinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin bir değerlendirmede yapılmadığı nazara alınarak;

dava konusu kaçak ve ulusal marker seviyesi geçersiz akaryakıt için kaçak eşyaya mahsus tespit varakası düzenlettirilmesinin ardından tespit edilecek gümrük vergi miktarının sanıklara kamu zararı olarak bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, zararın giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanıklar hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK'nun 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4. Nakil aracının 5015 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden doğrudan 5015 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,