Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/13068 K.2015/19026

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2. Dava konusu eşyanın, nakil aracının taşıma yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmadığının anlaşılması karşısında, müsadere koşulları bulunmayan nakil aracının sahibine iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hükümden "........" plaka sayılı nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın" çıkartılması, yerine "dava konusu ........ plakalı nakil aracının sahibine iadesine" ifadesinin eklenmesi, yine TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların hükümden çıkartılarak yerlerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/l-a,b,d,e bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya.