KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/13859 E., 2017/2637 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasaya Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede
Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... Müdürlüğünün, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede
Temyiz incelemesine konu dairemizin 2015/13859 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 21.01.2013, iddianame tarihinin ise 12.03.2013 olduğu; aynı gün incelemesi yapılan dairemizin 2015/8132 esas sayılı aynı mahkemeye ait 2013/845 esas, 2013/1674 karar sayılı dosyasında suç tarihinin 17.02.2013, iddianame tarihinin ise 18.04.2013 olduğu anlaşılmakla;
Sanığın anılan dosyalardaki eylemi ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2014 gün ve 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle eylemin TCK'nun 43.maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için sözkonusu dosyalar gerektiğinde birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/13859, K. 2017/2637, 10 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama