KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/17258 E., 2019/32407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere, tasfiye
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Olay tarihinde sanıklardan ...’ye kaçak cep telefonu geleceğinin ihbarı üzerine, kargo firması önünde beklenmeye başlanmış, sanıklar ... ve ...’ın ellerinde koliyle çıkması üzerine kendi rızalarıyla teslim ettikleri koli içerisinde 100 adet cep telefonu ele geçirildiği, kargo fişinde ise gönderici, ... ise ... olduğu, ...’ın isminin yanında sanık ...’ın cep telefonu numarasının bulunduğu, sanıkların savunmalarında kargo kolisi beklemediklerini beyan etmeleri karşısında, kargo göndericisi olan ...’nin tanık olarak dinlenilmesi, gerektiğinde hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde dosyaların birleştirildikten sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1.Sanık ... hakkında kurulan hükümde doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 25,00 TL'den paraya çevrilirken TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3.Suça konu kaçak cep telefonlarının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine ve tasfiyesine karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/17258, K. 2019/32407, 11 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama