KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/18001 E., 2019/31750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Eşyayı, gümrük işlemlerine tâbi tutmaksızın ülkeye sokmak
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığa yakalandığı yer mahkemesinde alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini isteyip istemediğinin sorulmadığı gibi, yakalama evrakı ekinde KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmayan sanığa, dosyada aralarında farklılıklar bulunan 3 adet KEMT varakası bulunması nedeniyle bu KEMT varakalarının Gümrük İdaresine gönderilip hangisinin doğru olduğu sorularak,
doğru olmadıklarının tespit edilmesi halinde yeniden kaçak eşyaya mahsus tespit varakası düzenlettirilip, Gümrük İdaresinden gelecek cevaba göre davaya konu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken kamu zararının giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine, TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/18001, K. 2019/31750, 20 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama