Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/18406 K.2017/9323

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

05/09/2009 tarihli "Olay Yeri Görgü ve Tespit Tutanağı"nda sanığın cebinden çıkardığı kontak anahtarı ile nakil aracını karakola götürdüğünün belirtildiği, sanığın ise aşamalardaki savunmalarında suçu inkar ile aracın kendisine ait olmadığını ve kontak anahtarının da üzerinde olması nedeniyle aracı çalıştırarak karakola götürdüğünü beyan etmesi karşısında, tutanak mümziileri ile malen sorumlunun ibraz ettiği haricen satış sözleşmesinde ismi geçen Mehmet Dönder dinlenip sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1-Dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen CİF değeri esas alınarak gümrük idaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yakalama evrakı ekinde KEMT varakası olmadığı için zarardan haberdar olmayan, adli sicil kaydı bulunmayan, savunması yakalama yoluyla başka bir hakim tarafından alındığı için karar veren hakim tarafından duruşmadaki tutum ve davranışları izlenemeyen,

dosyaya yansıyan olumsuz bir kişiliği de tespit edilemeyen sanık hakkında, bir daha suç işlemeyeceğine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu açıklanmadan, aynı mahkemenin daha önce incelenen diğer dosyalarında da kullanılan şablon nitelikteki "Şahsi ve sosyal durumu da dikkate alınan sanığın mahkememiz gözlemine ve dosya kapsamına yansıyan samimi ve inandırıcı pişmanlıkları anlaşılamadığından,yörede sigara ve akaryakıt kaçakçılığının geçim kaynağı haline gelecek derecede yaygın oluşu da gözetilerek,

aynı zamanda cezanın caydırıcı ve önleyici etkisini sanık üzerinde göstermesi gerekliliği yanı sıra adaletin gerçek anlamda ancak bu şekilde tecelli edeceği de düşünülerek, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından ...." gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve “Sanığın dosyaya ve mahkememiz gözlemine yansıyan samimi ve inandırıcı biçimdeki pişmanlığı bulunmadığından...” gerekçesiyle 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin uygulanmaması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,